elias saghapour

اين همه به شيرين زبوني كاوه خنديديم كه اينطوري براي پايانش زار بزنيم. موضوع وايده داستان تكراري است ولي الحق قلم نويسنده چشم نواز و خواندني است. خداي نكرده ترويج خودكشي نشه ،چون 4 تا از شخصيت هاي داستان به اين روش دنيا را ترك ميكنند و برخي ديگر به روشهاي مشابه ديگري مثل عزلت و گوشه نشيني كه سرنوشتي شبيه مرگ داره. عاشقهايي هم هستند بين مردم كه تفسير اين تك بيت اند: پشت اين نقاب خنده پشت اين چهره شاد يه دل شكسته دارم كه تو رو ازم ميخواد. از نكات بارز و تحسين برانگيز رمان ميتوان به لحظه ي خوابهاي پريشان بهزاد اشاره كرد و از لحظات دوست نداشتني به چگونگي ورود بهزاد به منزل آقاي هدايت گفت كه هر دفعه به گونه اي شرح داده شده است .اكثر افراد براي صدا كردن بهزاد و كاوه از پيش وند خان استفاده ميكردند كه در اجتماع اين مصداق با اين تكرار ديده نميشود. رابطه فريبا با بهزاد و كاوه در مورد همسايه شدن در طبقه بالا بصورتي كه آقايون كه اسامي يشان از خاطر گذشت، منزل خانمي هم كه نامشان ذكر شد ،اجاره كردند در كشور و فرهنگ ما كمي غير باور است.اين همه رفت و آمد بدون حتي ذكر كلمه اي در مورد خدايي نكرده اتهام . حتي مورد كوچكترين سوء ضن و يا بدگماني از طرف در و همسايه و يا خوانواده ها قرار نگرفتند . من چنين جايي سراغ ندارم شايد كه نه حتما اشكال از منه . چه قدر بد گمان شده ام . از دوستاني كه بعد از مطالعه كتاب سري به نظرهاي ديگه ميزنند و نظر ميدهند متشكرم. الياسيدس16/7/2010

تساوي حقوق زن و مرد حرفي اشتباه و غلط است ، بلكه عدالت بين حقوق زنان و مردان درست ميباشد. _ و در مورد نگارش داستان بايد عرض كنم : كفتگز بين شخصيت اول داستان (پروازه) و وجدانش از نكات ارزنده اين رمان از نظر حقير ميباشد.

عالي بود قلم سيد مهدي حرف نداره

طرحی نو و زیبا سوژه ای بسیار غنی برای پیامک فارسی

- مرگ خانم جون بسيار هنرمندانه و واقع انگارانه تقرير شده بود و مرا بسوي اشك كشاند و شايسته تقدير است بي شك. - به نظر ميرسد نويسنده براي فرار از بيان مشكلات اقتصادي ابتداي زندگي جوانان و مغوله كار ؛ خانواده محمد و مهناز را متمول و مخصوصا محمد را داراي حقوق كه از سود سهم ارث پدري بدون كار كردن به حسابش واريز مي شود بيان كرده است . در نظر حقير اگر چند سطري به موضوعي كه از خاطر گذشت اختصاص ميافت بسيار داستان حقيقي را كه زايده ذهن سراسر لطيف نويسنده محترم بود حقيقي تر نمايان مي ساخت . - لحظه رجوع به اول داستان مرا مجاب به گفتن احسنت كرد و آرام كف زدم زيرا ساعت 2 و 30 دقيقه شب است . - ز همان ابتدا اين انتها را حدس مي زدم ولي بروي خود نياوردم تا از زبان نويسنده بشنوم. - از خستگي در ساعت 4 بامداد فقط مي نويسم تمام.